Serial „Ride or Die” (polski tytuł „Kumpele na zabój”) na platformie Prime Video to produkcja, która nie udaje, że wymyśla gatunek na nowo. Nie próbuje też rywalizować z zimną precyzją thrillerów szpiegowskich ani z nihilistycznym humorem produkcji pokroju „Barry”. Zamiast tego stawia na energię i chemię dwóch wyrazistych bohaterek, które – choć wrzucone w świat płatnych zabójców, tajnych organizacji i albańskich mafii – pozostają przede wszystkim kobietami próbującymi ocalić siebie nawzajem. To właśnie ta relacja, a nie intryga stanowi serce opowieści. Serial „Ride or Die” jest umiarkowanie udany, chwilami zbyt przewidywalny i chaotyczny, ale dzięki charyzmatycznym aktorkom i lekkiemu tonowi ogląda się go z zaskakującą przyjemnością.
Kobiety w świecie, który nie został dla nich stworzony
Kino i telewizja latami przyzwyczajały nas do męskich protagonistów w szpiegowskich i sensacyjnych fabułach – od „Dnia Szakala” przez „Kulawe konie” po „Nocnego Recepcjonistę”. W streamingu jednak pojawia się coraz więcej seriali odwracających schemat – z mocnymi kobiecymi bohaterkami, które nie stronią od męskich metod walki – „Teheran”, „Homeland”, „Detektyw: Kraina nocy”, „Black Doves” czy „Killing Eve”. Serial „Kumpele na zabój” należy właśnie do tej kategorii – stawiając w centrum dwie kobiety, które nie tylko funkcjonują w brutalnym, męskim ekosystemie, ale potrafią go rozgrywać na własnych zasadach.
Judith (Hannah Waddingham) to elitarna zabójczyni pracująca dla tajemniczej rządowej organizacji, ale w codziennym życiu udająca księgową, fankę antyków oraz uczestniczkę klubu książkowego. Te dwie ostatnie pasje połączyły ją z Debbie (Octavia Spencer) – gospodynią domową i żoną angielskiego parlamentarzysty, która własną karierę poświęciła dla roli wzorcowej żony polityka.
W pierwszym odcinku kolejne zlecenie zabójstwa, które dostaje Judith przecina się bezpośrednio z przekrętem finansowym, za którym stoi mąż Debbie i brutalna albańska mafia. Judith musi uratować Debbie, ale także ujawnić prawdę o swoim fachu, czym mocno nadwyręży ich przyjaźń. Serial nie jest jednak feministycznym manifestem, ale subtelnie pokazuje, jak bohaterki muszą negocjować swoją siłę, wrażliwość i moralność w świecie, który oczekuje od nich bezwzględności. To odświeżające, nawet jeśli scenariusz nie zawsze ma odwagę pójść dalej.
Przyjaźń jako oś fabuły „Ride or Die”
Największym atutem „Ride or Die” jest relacja między protagonistkami – pełna czułości, frustracji, lojalności i humoru. Znamy liczne filmy i seriale zbudowane wokół męskich przyjaźni, jest nawet etykieta gatunkowa „buddy movie„, którą często określa się takie produkcje. Jednak przykładów kobiecej przyjaźni jest znacznie mniej. Do głowy przychodzi mi głównie ikoniczna „Thelma i Louise” (1991), a w serialach ostatnio chociażby „Dead to Me” (Już nie żyjesz, Netflix), „Grace i Frankie” (Netflix) i „Hacks” (HBO Max).
W serialu „Ride or Die” przyjaźń Judith i Debbie przechodzi kolejne próby: tajne misje, zdrady, rodzinne dramaty, a nawet konfrontacje z własną przeszłością. W kulminacyjnym momencie Debbie dowiaduje się, że to Judith pozbawiła ją parę lat wcześniej szansy na pracę w Nowym Jorku, bo nie chciała stracić przykrywki. Czujemy jednak (i zdaje się, że także Debbie), że Judith zrobiła to głównie dlatego, by nie stracić najlepszej przyjaciółki i jedynej prawdziwej relacji w swoim życiu!
W finale triumfuje, co nadaje serialowi emocjonalny ciężar, którego nie dostarcza sama intryga. W czasach, gdy wiele produkcji stawia na cynizm, „Ride or Die” przypomina, że więź między bohaterkami może być równie angażująca jak najbardziej skomplikowana operacja wywiadowcza.
Tajna organizacja i historia sierot szkolonych do roli płatnych zabójców
W tle działa tajemnicza instytucja, która od lat rekrutuje porzucone dzieci z domów dziecka, szkoląc je w specjalnym ośrodku na odludziu na płatnych zabójców. To motyw znany z dziesiątek produkcji – od komiksowych adaptacji po sensacyjne klasyki – ale tutaj potraktowany jest z pewną melancholią.
Dyrektor organizacji (w tej roli demoniczny Bill Nighy) nie jest jednowymiarowym złoczyńcą; to człowiek, który wierzy, że daje swoim podopiecznym „drugą szansę”, choć w praktyce odbiera im możliwość wyboru. Serial nie rozwija tego wątku tak głęboko, jak mógłby, ale stanowi on interesujący kontrapunkt dla bardziej komediowych elementów. Z tej przeszłości Judith wyłania się także śledząca ją i próbująca zemścić się Ana (Sylvia Hoeks) – inna sierota i wytrenowana zabójczyni, która urwała się ze smyczy organizacji.
Męskie postaci drugiego planu odstają poziomem od pary głównych bohaterek. Mamy tu Billiego Donovana (Ed Skrein), członka niebezpiecznego syndykatu, który z kolejnego celu dla Judith staje się jej kochankiem. Z kolei Sam (Calam Lynch) jest odpowiedzialny za prowadzenie Judith w organizacji i miota się między lojalnością wobec Dyrektora a sympatią dla Judith.
Gatunkowa mieszanka komedii, akcji i przygód na krawędzi…
„Ride or Die” próbuje być wszystkim naraz: szpiegowskim thrillerem, komedią, serialem akcji i opowieścią typu buddy. W efekcie powstaje hybryda, która nie zawsze jest spójna, ale często bywa zaskakująco lekka. W przeciwieństwie do „Hijack” lub „Teheranu„, które trzymają widza w nieustannym napięciu, czy „Slow Horses”, gdzie humor jest podszyty goryczą i sarkazmem, „Ride or Die” wprowadza regularne momenty comic relief.
To właśnie te komediowe, czasem także lekko romantyczne momenty ratują serial przed popadnięciem w banał – bo intryga z albańską mafią i skorumpowanym parlamentarzystą jest tak przewidywalna i szablonowa, że trudno traktować ją inaczej niż jako pretekst do kolejnych scen akcji.
Hannah Waddingham i Octavia Spencer dźwigają „Ride or Die” na swoich barkach
Doświadczone i lubiane aktorki – znana z „Teda Lasso” Hannah Waddingham oraz zdobywczyni Oscara Octavia Spencer – w rolach głównych wynoszą tę historię ponad jej gatunkowe ograniczenia. Ich ekranowa chemia, timing komediowy i umiejętność grania emocjonalnych niuansów sprawiają, że nawet najbardziej sztampowe sceny nabierają życia i prawdy. To przykład serialu, który działa przede wszystkim dzięki obsadzie – bez niej „Ride or Die” byłby jedynie kolejną wariacją na temat tajnych misji i płatnych zabójców. Finałowa scena, w której Judith i Debbie spotykają się w pociągu linii Eurostar – bacznie obserwowane przed przedstawicieli wszystkich możliwych wywiadów – stanowi zgrabną zapowiedź nowych przygód, jakie czekają na bohaterki w II sezonie…
Serial „Ride or Die” / „Kumpele na zabój” przypadnie do gustu widzom, którzy lubią lekkie, dynamiczne produkcje z wyrazistymi bohaterkami i odrobiną humoru. Jeśli cenisz relacje typu buddy, energię kobiecego duetu i nie oczekujesz od fabuły wielkich zaskoczeń, serial dostarczy ci solidnej rozrywki. Natomiast osoby szukające wyrafinowanego thrillera, skomplikowanej intrygi czy świeżego podejścia do gatunku mogą poczuć niedosyt – „Ride or Die” nie próbuje przekraczać tych granic, tylko sprawnie porusza się w dobrze znanych ramach.
Ogólna ocena serialu RIDE OR DIE (Kumpele na zabój) w skali 1-10 (*gdzie 1 – dno/badziewie, a 10 – cud/miód): 6
Lubisz seriale zbudowane wokół mocnych kobiecych bohaterek? – Sprawdź także poniższe propozycje!
Zostaw odpowiedź