Drugi sezon serialu „Siostry na zabój” (Bad Sisters) na Apple TV+ niby ma wszystkie niezbędne składniki sukcesu 1. sezonu, a mimo to czegoś tu brakuje.

Nigdy nie był to mój ulubiony serial na Apple TV+, ale kolejne odcinki pierwszego sezonu wchodziły dość gładko, nudy nie było, więc gdy w połowie listopada pojawił się II sezon irlandzkiej produkcji „Bad Sisters”, to oczywiście postanowiłem również rzucić na to okiem. Pod koniec 2024 r. ukazał się finałowy odcinek II sezonu, mogę więc już z czystym sumieniem ocenić „Siostry na zabój”.

Co było największym atutem „Sióstr na zabój”?

Pierwszy sezon, który opierał się na pomyśle belgijskiego serialu pt. „Clan” z 2012 r., rozgrywał się na dwóch planach czasowych. Przed i po zabójstwie największego dupka w Dublinie. Owym dupkiem nad dupkami był John Paul Williams, zwany także JP (w tej roli świetny duński aktor Claes Bang) – małżonek Grace (Anne-Marie Duff), jednej z pięciu tytułowych sióstr Garvey.

Postać JP była tak ostentacyjnie zła, odpychająca i pozbawiona choćby jednej dobrej cechy, że jako widzowie dość szybko zaczynamy podzielać pragnienie czterech sióstr Garvey, które postanawiają uwolnić nieświadomą niczego Grace od małżonka-tyrana. Rozpoczyna się planowanie, jak najbezpieczniej się go pozbyć – trucizna, utonięcie, a może śmierć w pożarze leśnego domku?

Równolegle na drugim planie czasowym, jesteśmy już po pogrzebie JP – choć nie wiemy, w jaki sposób ostatecznie zginął i kto mu w tym pomógł – ale pojawia się wątek polisy na życie i małej lokalnej agencji ubezpieczeniowej, która będąc na skraju bankructwa zrobi wszystko, by nie wypłacać Grace odszkodowania. A zatem muszą udowodnić, że śmierć JP nie nastąpiła z przyczyn naturalnych…

To nieustanne napięcie – oczekiwanie, by w końcu zobaczyć, jak zginie JP, a z drugiej strony kibicowanie siostrom, by udało im się zatuszować zabójstwo i by bracia Tom i Matt Claffin z firmy ubezpieczeniowej nie zdołali odkryć prawdy – to właśnie była recepta na całkiem udany 1. sezon serialu „Siostry na zabój”.

Jedno wesele, jeden pogrzeb i jedna nieplanowana ciąża…

Drugi sezon „Sióstr na zabój” zaczyna się od wesela. Akcja rozgrywa się 2 lata po śmierci JP, a Grace wychodzi ponownie za mąż za niejakiego Iana (Owen McDonnel). Na weselu pojawia się Roger – sąsiad Grace, który zawsze darzył ją uczuciem i pomógł jej w zatuszowaniu zabójstwa JP. Roger ma teraz wyrzuty sumienia…. i ma również pobożną i bardzo wścibską siostrę – Angelicę (Fiona Shaw), która dziwnym trafem domyśla się sekretu Grace.

Angelica ma w sobie to irytujące „coś”, tę udawaną świętoszkowatość moherowej baby – zaczynamy więc podejrzewać, że to właśnie ona może stać się kolejnym „targetem” dla morderczych sióstr Garvey. I w pewnym momencie – przy przypadek – poniekąd się nim staje, ale później – magicznie – zmartwychwstaje, a precyzyjniej, odnajduje się w szpitalu. No cóż, nie jestem fanem takich rozwiązań scenariuszowych.

… i jeszcze stary trup w walizce!

W tym samym czasie Garda (czyli irlandzka policja) wyławia ze stawu, nieopodal dawnego domu Grace, starą walizkę z ukrytymi w środku zwłokami ojca JP. Obok znanego już z 1. sezonu inspektora Loftusa, pierwsze szlify detektywa zbiera młodziutka Una Houlihan (Thaddea Graham), policjantka azjatyckiego pochodzenia, bardzo dociekliwa, metodyczna i dążąca do prawdy.

To właśnie Houlihan będzie tą wkurzającą, brzęczącą muchą, którą siostry Garvey próbują odpędzić, ale ona się nie poddaje. Ciągle wraca i zadaje trudne pytania. W finałowym odcinku to właśnie ta wkurzająca detektywka wykaże się integralnością i odwagą, które umożliwią znalezienie i ukaranie „czarnego charakteru” tego sezonu.

Początek II sezonu „Sióstr na zabój” wygląda więc całkiem obiecująco. Poza wspomnianym weselem, mamy też pogrzeb – ale wbrew przypuszczeniom nie jest to pogrzeb kolejnego złoczyńcy unicestwionego przez klan sióstr. Tym razem w niejasnym wypadku ginie jedna z głównych bohaterek, zaś najmłodsza z sióstr zachodzi w ciążę, choć chyba nie jest do końca przekonana co do przyszłości swojego związku.

Co nie wyszło w II sezonie „Bad Sisters”?

Główny błąd to zaburzona, wręcz rozbita na dwie części dynamika opowieści. Najpierw przez ponad pół sezonu konsekwentnie podejrzenia rzucane są na postać Angeliki. Kulminacją tego procesu jest włamanie dwóch najmłodszych sióstr do domu Angeliki w poszukiwaniu dowodów jej winy, przyłapanie najmłodszej Becky i późniejsze szantażowanie sióstr przez Angelikę oraz tragiczny wypadek na jachcie, który kompletnie pogrąża siostry…

I wtedy właśnie karma magicznie się odwraca – Angelika, która miała utonąć, odnajduje się w szpitalu, a czarnym charakterem okazuje się być drugi mąż Grace – Ian Riley (Owen McDonnell). Cały wątek Iana – bigamisty i nałogowego hazardzisty wygląda jakby został w ostatniej chwili dopisany, by całość udało się domknąć względnym „happy endem” dla sióstr Garvey.

Podsumowując, lubię te bohaterki i ich wzajemne siostrzane relacje na tle irlandzkich krajobrazów, ale kryminalny wątek w II sezonie został źle poprowadzony i nie dostarcza takiej przyjemności, jaką dawało obserwowanie kolejnych prób uśmiercenia JP w 1. sezonie. Ale oczywiście można obejrzeć, gdy akurat skończyliście wszystkie inne, ciekawsze seriale 😉

---

Ogólna ocena serialu SIOSTRY NA ZABÓJ w skali 1-10 (*gdzie 1 – dno/badziewie, a 10 – cud/miód):   5.5