Świetny izraelski serial szpiegowski „Teheran” (oryg. tytuł TEHRAN) powrócił niedawno na platformę Apple TV ze swoim III sezonem, który w kontekście rozpętanej dopiero co wojny USA i Izraela z Iranem, staje się ciekawym głosem w dyskusji o brutalnym religijnym reżimie, jego chorobliwych atomowych ambicjach, o powoli tracących wiarę w islamską rewolucję przedstawicielach tego reżimu i ich rodzinach, ale także o bezwzględności izraelskiego Mossadu, który swoich agentów potrafi traktować przedmiotowo i równie bezwzględnie, co największych wrogów. To, co doceniam w „Teheranie” to konsekwentny rozwój głównych bohaterów, przemyślane kontynuowanie wybranych wątków i spektakularne zamykanie innych – nic więc dziwnego, że już zapowiedziano powstanie IV sezonu.

Agentka Mossadu w Iranie ścigana przez Mossad?

III sezon „Teheranu” pokazuje, że nawet będąc bardzo efektywną agentką Mossadu w ekstremalnie nieprzyjaznym środowisku, jakim jest Iran, możesz stać się celem dla swojego pracodawcy! Agentka Tamar Rabinyan (Niv Sultan), Żydówka, która urodziła się w Iranie, ale wychowała w Izraelu, w finale II sezonu – wbrew decyzji szefowej Mossadu Yulii Magen (Sara von Schwarze) – doprowadza do wybuchu bomby, która zabija generała Mohammadiego, nowego szefa Korpusu Strażników Rewolucji. Tamar zostaje brutalnie skarcona za nieposłuszeństwo – jej irański chłopak i współpracownik Milad ginie w wyniku wybuchu bomby w samochodzie, którą podłożył mu Mossad. Teoretycznie bomba miała też zabić nieposłuszną agentkę…

Ale Tamar przeżyła i teraz zdana jest tylko na siebie – nie dość, że może być poszukiwana przez przebiegłego szefa irańskiego wywiadu Faraza Kamali (Shaun Toub), ale również przez nasłanych przez Yulię zabójców Mossadu. Gdy udaje się jej zneutralizować zabójców, Yulia uruchamia uśpionego od lat agenta Nissana, kryptonim „Sowa” (Sasson Gabai). W ostatniej chwili Tamar zostaje ostrzeżona o niebezpieczeństwie przez bliską koleżankę pracującą w centrali Mossadu – wie, że jej jedyną szansą na przeżycie jest zdobycie jakiejś karty przetargowej.

Tamar zakrada się do mieszkania otrutej w finale II sezonu innej wieloletniej agentki Mossadu w Iranie, dr Marjan Montazami (Glenn Close) i wykrada jej laptop, na którym odnajduje ostatni, niewysłany jeszcze raport z informacjami o planowanej dostawie komponentów mogących świadczyć o tym, że Iran kontynuuje zakazane prace nad konstrukcją irańskiej bomby atomowej.

Za pomocą tej karty przetargowej Tamar przekonuje Yulię do odwołania wyroku śmierci – Sowa zostaje partnerem Tamar, a ich celem na III sezon serialu staje się rozpracowanie kolejnych kroków reżimu w Teheranie w kontekście budowy bomby jądrowej.

Hugh Laurie jako inspektor nuklearny, który zwodzi wszystkich…

Tamar i Mossad nie są jednak jedynymi, którzy żywotnie interesują się irańskim programem jądrowym – mamy jeszcze południowoafrykańskiego naukowca Profesora Erica Petersona (Hugh Laurie), który z grupą innych naukowców prowadzi w Teheranie inspekcje weryfikujące, czy Iran przestrzega nałożonych nań ograniczeń.

Od samego początku Peterson zachowuje się podejrzanie i podczas wizyty w jakimś irańskim ośrodku eksperymentalnym, wykorzystuje chwilę nieuwagi pilnujących go strażników i podkłada tam małą kamerę, co zauważa jeden z jego kolegów-naukowców.

Podczas kolejnej inspekcji w tym samym miejscu, Peterson – poproszony wcześniej przez owego kolegę – próbuje usunąć kamerę, ale dziwnym trafem od razu zostaje to zauważone i zostaje natychmiast aresztowany przez samego szefa wywiadu Faraza Kamali i wtrącony do więzienia. Niedługo potem robi się jeszcze ciekawiej, gdy agentka Tamar obserwując miejsce, gdzie spodziewana jest dostawa komponentów bomby jądrowej, zauważa dr Petersona, który zostaje tam przywieziony przez irańskich bezpieczników.

W wyniku serii dramatycznych wydarzeń, ostatecznie Tamar i Sowa przechwytują dr Petersona. I tu również twórcy „Teheranu” mają dla nas szokującą niespodziankę – dr Peterson nie wydaje się wdzięczny, że uwolniono go z irańskiej niewoli. W najmniej spodziewanym momencie Peterson uderza Tamar czajnikiem elektrycznym w głowę i ucieka w ramiona szefa irańskiego wywiadu Kamaliego, który szybko przewozi go do ośrodka naukowego, gdzie Peterson ma nadzorować skompletowanie pierwszej irańskiej bomby jądrowej.

Gdy myślimy już, że rozgryźliśmy dr Petersona – ot, jakiś nie lubiący Żydów naukowiec, który dał się skusić islamistom – to dr Peterson zaskoczy nas jeszcze jedną lub dwoma voltami w samej końcówce tego sezonu! I ostatecznie, to on – z pomocą Tamar – walnie przyczyni się do unieszkodliwienia pierwszej irańskiej bomby jądrowej.

Rozdarty szef wywiadu Strażników Rewolucji i jego uciekająca żona…

Serial „Teheran” cenię za możliwość wejrzenia w zakamarki codziennego życia elity irańskiego reżimu. W II sezonie obserwowaliśmy wystawne życie playboya. Syn generała Mohammadiego prowadził kosmopolityczne, hulaszcze życie – dalekie od ascetycznych wytycznych islamskiej rewolucji. W tym sezonie uwaga przekierowuje się na małżeństwo Faraza i Nahid Kamali (Shila Ommi). Żona szefa wywiadu Korpusu Strażników Rewolucji w finale II sezonu – na jego polecenie – otruła dr Marjan Montazami, aby ukryć fakt, że sama nieumyślnie stała się źródłem danych wywiadowczych dla Mossadu.

Teraz Nahid Kamali trawiona jest wyrzutami sumienia, że zabiła człowieka, ale obawia się także, że prawda o okolicznościach śmierci Marjan wyjdzie na jaw – tym bardziej, że śledztwo w tej sprawie zaczyna prowadzić upierdliwy i metodyczny inspektor policji, który nęka ją trudnymi pytaniami. Kobieta zaczyna rozważać wyjazd z kraju – tym bardziej, że ma siostrę w Norwegii, z którą nawiązuje kontakt przez komunikator, z którym łączy się za pomocą VPN. Nahid początkowo liczy, że do ucieczki z Iranu przekona także męża – ten jednak czuje, że jest zbyt umoczony w brudne tajemnice reżimu, by taka volta uszła mu płazem.

Faraz Kamali to postać, która z każdym sezonem „Teheranu” nabiera nowych barw, a aktor Shaun Toub (znany także z takich seriali jak „Homeland” czy „Snowpiercer”) wyrasta na prawdziwą gwiazdę – w tym sezonie miota się między służbą bezwzględnemu szefowi, który opętany jest chęcią dokończenia konstrukcji bomby jądrowej a chęcią ochronienia żony, która planuje ucieczkę z Iranu. Sam też chyba nabiera wątpliwości i rozważa współpracę z Mossadem.

Ostatecznie, żona Faraza – Nahid – zaczyna samodzielnie planować wyjazd, kupuje nawet bilety na samolot, a z pomocą agentki Tamar załatwia sobie podrobiony paszport na fałszywe nazwisko. Co z tego, skoro szpiegowski nos jej męża wywęszy sekretne plany małżonki i udaremni je w ostatniej chwili – zamykając ją w „areszcie domowym”.

Finalnie jednak Nahid znajdzie sposób, by przechytrzyć męża i węszącego inspektora policji. Wykorzysta pomocną dłoń wyciągniętą do niej przez Tamar – kobietę, którą dotychczas postrzegała jako największego wroga.

---

Ogólna ocena serialu  TEHERAN (Tehran) w skali 1-10 (*gdzie 1 – dno/badziewie, a 10 – cud/miód):  7.5

---

Lubisz seriale szpiegowskie z dreszczykiem? – Sprawdź także recenzje poniżej!