„Ostatnia rubież” (ang. tytuł „The Last Frontier”) na platformie Apple TV to serial, w który wrzucono całą paletę składników z hollywoodzkiego kina akcji, a całość osadzono w mroźno-śnieżnych plenerach kresów Alaski. Scenariusz tego serialu raczej nie jest jakimś wybitnym dziełem, bo bazuje na dość banalnych i zbyt często eksploatowanych teoriach spiskowych, które głoszą, że na szczytach federalnych agencji CIA i FBI planowane są akcje, od których włos się jeży na głowie. Na szczęście mamy naszego kryształowego bohatera – alaskańskiego „marshala” Franka Remnicka (Jason Clarke), który odkryje brudne machinacje i niecne spiski federalne, złapie złoczyńców i ochroni swoją rodzinę oraz mieszkańców miasteczka Fairbanks przed zgrają niebezpiecznych uciekinierów, którzy zbiegli w wyniku tajemniczego wypadku samolotu przewożącego grupę arcyniebezpiecznych więźniów federalnych.
Akcja gna tak szybko, byście nie zadawali pytań…
Serial „Ostatnia rubież” zaczyna sią naprawdę spektakularnie – na pokładzie samolotu przewożącego grupę niebezpiecznych więźniów, w tym jednego traktowanego wyjątkowo ostro (zasłonięte oczy, skute ręce i nogi, etc) dochodzi do wybuchu! Część pasażerów wypada na zewnątrz, inni krzyczą lub się modlą, piloci nie potrafią opanować sytuacji i wtedy on – tajemniczy więzień – jakimś cudem się oswobadza, zdecydowanym krokiem rusza do kokpitu i pomaga pilotom wylądować na zaśnieżonym alaskańskim pustkowiu.
Już ten krótki fragment wygląda jak żywcem wyjęty z wysokobudżetowego kina akcji, a takich mocnych scen nie brakuje także w kolejnych odcinkach. Z resztą nawet akcji z wykorzystaniem samolotów jest tu więcej. np. lądowanie niewielkiego samolotu na pasie oświetlonym przez reflektory samochodowe mieszkańców Fairbanks w czasie przeciągającej się awarii zasilania, czy scena w której niewielki samolot usiłuje zmusić do zatrzymania uciekający samochód. Mamy też spektakularną akcję, gdy śmigłowiec ciągnie na holowniczej linie wielki turystyczny quasi-autokar do zwiedzania tundry, a finalnie ów autokar zawisa na skraju urwiska. I w tymże zwisającym pojeździe rozgrywa się dramatyczna potyczka między Frankiem a czarnym charakterem Havlockiem (Dominic Cooper), czyli owym tajemniczym więźniem z samolotu, który okazuje się być pilnie poszukiwanym zasobem CIA, który postanowił zdradzić sekrety agencji.
Havlock zerwał się ze smyczy i wszedł w posiadanie tajemniczego dysku „Archiwum 6”, który zawiera ponoć wszystkie brudne tajemnice CIA. Dlatego na Alaskę zostaje wysłana agentka CIA Sidney Scofield (Haley Bennett), która ma za zadanie odnaleźć Havlocka i zabezpieczyć agencję przed upublicznieniem zawartości Archiwum 6. Jak się okazuje, Sidney i Havlock mają wspólną przeszłość – tak naprawdę to ona zrekrutowała go do CIA i prowadziła, a później pozwoliła by zawodowa relacja przekształciła się w romans i wreszcie w małżeństwo… Bardzo długo scenarzyści utrzymują nas w niepewności, co do uczuć, jakie Sidney aktualnie żywi do Havlocka.
Od początku wyczuwamy też, że sytuacja samej agentki Scofield w ramach CIA nie jest do końca jasna. Jej szefowa Jacqueline Bradford (Alfre Woodard) knuje, by zrzucić na Sidney winę za ewentualny wyciek danych, więc daje jej ultimatum – albo Sidney sama powstrzyma Havlocka, albo zostanie kozłem ofiarnym. Będąc już na Alasce, Sidney gra w podwójną grę – z jednej strony udaje, że chce schwytać Havlocka, z drugiej – chciałaby sama przejąć dysk z Archiwum 6, by zemścić się na CIA za śmierć swojego ojca.
Rodzina Franka Remnicka na celowniku bandytów
Nasz dzielny alaskański marshal ma dużego pecha, bo oczywiście nie może spokojnie zająć się schwytaniem wszystkich więźniów, którzy przeżyli awaryjne lądowanie na śniegu. Bardzo szybko zostaje osobiście dotknięty efektami tego wypadku – najpierw Havlock, udający pilota samolotu, porywa jego żonę i rozpoczyna szantaż. A gdy już udaje się doprowadzić do uwolnienia małżonki Franka, Sarah (Simone Kessell), to okazuje się, że jego nastoletni syn Luke i jego dziewczyna, zostali porwani przez innego z groźnych zbiegów.
Sam Frank Remnick okazuje się nie być aż tak kryształowy, jak się nam początkowo wydaje – a raczej ma pewną skazę na życiorysie. Zdradzają go ślady po ranach postrzałowych na plecach, które zauważa Sidney i próbuje rozgryźć sekret Franka.
W przeszłości Frank ukrył ważny dowód, by doprowadzić do skazania groźnego przestępcy. W ten sposób ściągnął na siebie i swoją rodzinę brutalną zemstę – w strzelaninie zginęła jego mała córeczka, a on sam został poważnie postrzelony. Frank zataja jednak przed żoną i synem przyczyny tej strzelaniny. Gdy w końcu powie całą prawdę, jego najbliżsi poczują się oszukani i zdradzeni.
Oglądając „Ostatnią rubież” wielokrotnie miałem wrażenie, że scenarzyści namnożyli sobie zbyt wiele wątków i wymknęły im się one spod kontroli i rozjechały. Np. wątek syna Franka – Luke’a (Tait Blum), który niefrasobliwie zabiera swoją dziewczynę do położonego na odludziu domku, by spędzić tam romantyczne chwile. Od początku staje się jasne, że do drzwi owego domku – odciętego od świata – zapukają zbiegowie z samolotu…
I w sumie Frank również się tego obawia, więc wysyła tam swojego człowieka, by sprowadził Luke’a do domu, ale ów człowiek zostaje zabity, a syn Franka zniewolony… i przez kolejne kilka odcinków Frank zapomina właściwie o synu, skupiając się na innych sprawach. Dopiero decyzja żony, by wyruszyć na poszukiwania Luke’a mobilizuje go do zajęcia się sprawą.
CIA to bagno, które ktoś musi w końcu osuszyć?
Serial „Ostatnia rubież” to kolejny z tytułów – po m.in. „Agencji,” „Homeland” czy „Cel numer jeden” – które sugerują nielegalne i mocno wątpliwe moralnie działania CIA. Serwowana tu teoria spiskowa głosi, że szefowa Sidney, czyli Bradford pozbywała się kolejnych agentów, którzy wykonali już swoje zadania i stali się jej niepotrzebni, a z racji na posiadaną wiedzę mogli stanowić zagrożenie w przyszłości.
W ten właśnie sposób zlikwidowany został ukochany ojciec Sidney. Teraz Sidney z pomocą Havlocka próbuje ujawnić szczegóły tajnych, nielegalnych operacji Bradford i doprowadzić do jej usunięcia ze stanowiska. Ten cały spisek agencyjny i walka na linii Sidney – Bradford to najmniej wciągająca i najbardziej przekombinowana część tej opowieści. Jak zwykle w takich ogólnych historiach o CIA, stawka rozgrywki brzmi tak poważnie i tak niezrozumiale (dobre imię CIA zostanie zniszczone, metody działania ujawnione itd), że gdybym próbował to streścić, zabrzmiałoby jak stek bzdur.
Podsumowując, serial „The Last Frontier” to niestety zlepek dwóch gatunków – kina akcji i thrillera szpiegowskiego. Z tych dwóch, kino akcji wypada całkiem przekonywująco i zaskakuje wysokobudżetowymi efektami. Dodatkowo utrzymuje nas w napięciu przez większość. odcinków. Niestety „spy thriller” zdecydowanie nie dowozi – postać Bradford, która stopniowo wyrasta na „czarny charakter” serialu, została bardzo naskórkowo przedstawiona i nawet tak dobra aktorka jak Alfre Woodard nie jest w stanie wiele z tego wycisnąć.
Ogólna ocena serialu OSTATNIA RUBIEŻ (The Last Frontier) w skali 1-10 (*gdzie 1 – dno/badziewie, a 10 – cud/miód): 6
Lubisz seriale z motywem spisku na szczytach władzy? – Sprawdź poniższe recenzje!
SERIALOVO 
Dodaj komentarz