„Porządna amerykańska rodzina” (ang. tytuł „Good American Family”), którą znajdziecie na platformie Disney+, to jeden z tych seriali, które próbują przyglądać się wydarzeniom z różnych punktów widzenia. Widzowie mogą więc wybrać, w czyją wersję wydarzeń chcą wierzyć. Opowiadana historia jest ponoć inspirowana prawdziwymi wydarzeniami z życia małżeństwa Kristine i Michaela Barnettów, którzy za pośrednictwem szemranej agencji adopcyjnej w 2010 roku adoptowali dziewczynkę – Natalię Grace – pochodzącą z Ukrainy i chorującą na rzadką odmianę karłowatości. Szybko okazuje się, że Natalia Grace nie do końca pasuje do nowej, porządnej rodziny…

Natalia Grace to istne dziecko szatana, czyli wersja Kristine Barnette

W pierwszych odcinkach serialu wydarzenia opowiadane są z perspektywy Kristine Barnette (Ellen Pompeo, aktorka znana z głównej roli w słynnym serialu „Chirurdzy” / Grey’s Anatomy). Jest to opowieść o idealnej, kochającej matce i żonie. Dowodem na to ma być jeden z synów Kristine, będący w spektrum autyzmu, który dzięki jej nieustającej wierze i wsparciu ujawnia się jako matematyczny geniusz i w nastoletnim wieku zaczyna robić karierę naukową.

Z kolei adopcja biednej dziewczynki z Ukrainy, ma być swego rodzaju darem Kristine dla męża, Michaela (Mark Duplass), który ciężko przeżył rozstanie z inną dziewczynką, którą para próbowała wcześniej adoptować, ale ostatecznie dziecko trafiło pod opiekę dalekiej krewnej.

Szczerość intencji Barnettów jest dodatkowo podkreślona faktem, że gdy szemrana agencja adopcyjna w ostatniej chwili informuje ich, że nowa rodzina Natalii Grace musi zapłacić wysoki rachunek szpitalny za zabiegi, które dziewczynka jakoby przeszła, Kristine i Michael robią wszystko, by go uregulować i móc zabrać Natalię do domu.

Od pierwszych chwil, Natalia Grace (Imogen Faith Reid) jawi się jako istne dziecko szatana – rzuca talerzami, kontestuje decyzje nowych rodziców, nastawia Michaela przeciw Kristine, doprowadza do rozpaczy autystycznego brata-geniusza… ale gdy trzeba załagodzić sytuację, to ujawnia talenty aktorskie – robi smutną minkę, roni łzy i zgrywa ofiarę przemocy.

W pewnym momencie prawdziwy wiek dziewczynki staje pod znakiem zapytania, bo Kristine zauważa u niej włosy łonowe, co u 7-latki wydaje się podejrzane. Niekompletne, kserowane dokumenty adopcyjne wydają się podejrzane, tym bardziej że szemrana agencja adopcyjna zdążyła już zapaść się pod ziemię. I gdy Kristine znajduje w pokoju Natalii kolekcję zakrwawionych skarpetek, uznaje, że posłużyły one Natalii jako prowizoryczne podpaski…

Stopniowo napięcie na linii Natalia Grace – Kristine rośnie i zaczyna dochodzić do niebezpiecznych sytuacji. Np. Natalia Grace popycha Kristine na płot pod napięciem, albo dolewa detergent do kawy swojej adopcyjnej mamy, a innym razem zasłania jej oczy podczas jazdy samochodem, co kończy się stłuczką na poboczu. Gdy Natalia wyrzuca ukochane zabawki swoich braci na ruchliwą drogę, jej bracia wybiegają na ulicę by je ratować i narażają się na potrącenie. Wówczas Kristine postanawia rozprawić się z Natalią Grace, ale też wymazać ją z rodzinnych fotografii.

Biedne dziecko, które wiele wycierpiało – czyli wersja Natalii Grace

Barnettowie – zainspirowani popularnym w tamtym czasie horrorem „Sierota” (Orphan, 2009) – przekonują swojego lekarza rodzinnego, że dziewczynka miesiączkuję, a poza tym terroryzuje całą rodzinę i najlepiej gdyby rozpoczęła samodzielne życie jako osoba dorosła.

Mimo że badania nie potwierdzają tezy o starszym wieku Natalii, to jakimś cudem adopcyjnym rodzicom udaje się sądownie zmienić wiek Natalli Grace na 22 lata. Kristine i Michael organizują dla niej samodzielne lokum w najgorszej części miasta i zostawiają tam niepełnosprawną dziewczynkę samą sobie.

W tym momencie perspektywa serialu „Porządna amerykańska rodzina” zmienia się i nagle okazuje się, że Natalia Grace to po prostu biedna, mała i niesamodzielna dziewczynka, która nie potrafi nawet posługiwać się otwieraczem do konserw. Ze względu na swój niski wzrost i problemy z poruszaniem, staje się więźniem w wynajętym mieszkanku. Porzucona przez adopcyjnych rodziców, boryka się z przeraźliwą samotnością i osuwa w stan swoistego „zdziczenia”.

Gdy oglądając TV trafia na występ Kristine w talk-show, w którym jej adopcyjna matka promuje swoją książkę i przedstawia się, jako matka, która ponad wszystko kocha wszystkie swoje dzieci, Natalia niesiona nadzieją wybiera się w podróż do odległej biblioteki miejskiej, by ku swojemu przerażeniu stwierdzić, że w całej książce nie ma ani jednego słowa na jej temat. Okazuje się również, że Barnettowie wyjechali do Kanady…

„Porządna Amerykańska Rodzina” jako kwintesencja wypaczonej Ameryki

Ten serial w wielu momentach przypomina nam, dlaczego USA to absolutnie koszmarne miejsce do życia. I nie chodzi tylko o to, że za każdy zabieg medyczny trzeba wysupłać grube pieniądze, bo nawet jeśli masz ubezpieczenie, to może ono nie pokrywać wszystkich procedur. Ale także wszechwładza prawników i przedziwny system prawnym, w którym można komuś skorygować wiek i jeszcze utajnić szczegóły postępowania.

Ameryka to także kraj biedoty, w którym bardzo wielu ludzi korzysta z bonów żywnościowych! A inni, nie mający takiego szczęścia, by te bony otrzymywać polują na takie osoby, jak Natalia Grace, by móc je naciągnąć na zakupy z wykorzystaniem specjalnej karty socjalnej.

W ostatnich odcinkach „Porządnej amerykańskiej rodziny” na scenę wkracza Cynthia Mans (Christina Hendricks, aktorka znana z serialu „Mad Men”) – urocza i ciepła kobieta, która wyciąga pomocną dłoń do Natalii Grace, gdy ta bliska jest sięgnięcia dna. I przez dłuższą chwilę wydaje się, że Cynthia robi to bezinteresowanie i z czystej dobroci serca. Jednak podczas zakupów w supermarkecie, okazuje się, że Cynthia jest bez grosza i to Natalia Grace ma uregulować rachunek za pomocą swojej karty.

Wprawdzie Cynthia zabiera Natalię Grace do swojego domu i otacza ciepłem, to jednak ciężko nie patrzeć na to podejrzliwie – zważywszy, że kobieta i jej mąż, pastor, adoptowali już chyba jedenaścioro dzieci i najwyraźniej uczynili z tego sposób na życie…

---

Ogólna ocena serialu  PORZĄDNA AMERYKAŃSKA RODZINA (Good American Family) w skali 1-10
(*gdzie 1 – dno/badziewie, a 10 – cud/miód):  6.5

---

Lubisz seriale inspirowane prawdziwymi wydarzeniami?
– Sprawdź poniżej recenzje takich seriali!